نگرش ابرمرد :


تئوري “ابرمرد” در جستجوي قهرمان است، قهرمان مادرزاد و رويين تن كه علي رغم ناملايمات و تيرهاي بلا حتماً و قطعاً به رهبري مي رسد. قهرمان پرستي را اصولاً يكي از تجليات اصيل رواني انسانها دانستهاند.افلاطون، سقراط را به قهرمان بر ميگزيند. نيچه ايدهآل خود را در سيماي “گوته” مييابد. و جلال الدين رومي در پي خداي خود، شمس تبريزي، سرودها ميسازد.

از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود
از گوشهاي برون آي كه اي كوكب هدايت(حافظ)

طرفداران نظريه “ابرمرد” معتقدند كه پژوهش و مطالعه رهبري راه به جايي نمي برد و مفيد فايده چنداني نيست چرا كه “صفات و شخصيت اثربخش رهبر، با تولد او به دنيا مي آيد و درباره آن كاري از دست بشر ساخته نيست.طرفداران اين تئوري افرادي نظير اسكندر كبير، ناپلئون و مهاتما گاندي را از جمله ابرمردان تاريخ ذكر ميكنند( لوتاتر مارتينكو 1979).

/ 0 نظر / 3 بازدید